سال 1395

سال 95 هم مثل همه سالهای زندگیم سال خوب و پر باری بود...برای اولین بار بود که بعد از سالها به مطالعه آزاد رو آوردم.امسال روزنامه زیاد خوندم.به لطف خدا هم مهمون زیاد داشتیم و هم مهمونی زیاد رفتیم.سال بسیار پر برکتی بود.از هیچ کسی در سال 95 ناراحت نشدم و نیستم.اگر کسی (مخصوصا همکاران)باعث ناراحتی من شد بخشیدمش ...روحم را در اسارت چیز های خرد و کوچک قرار نمی دهم ...روحم همیشه به لطف رحمان پاک...بی آلایش از هر چیز و هر کس است.همه را می بخشم.به قول سهراب :

روح من بیکار است

قطره های باران ...درز آجر ها را می شمارد

به هر جهت در یک نگاه سال 95 در کل خوب بود.ولی مطمئنا کسانی هم هستند که باید مرا ببخشند و امیدوارم تا دیر نشده اینکار را بکنند وگرنه مدیون مردم خواهم بود.